büyüsün diye suladığım o masum zerreşimdi bir sarmaşık bedenimin her köşesindegölgesi düşüyor bazen düşüncelerimehükmediyor asılsızcakanatıyor satır aralarınıardına bakmadan ezip geçiyor sözcüklerinefretim kelepçeler bazen ellerinimasum bakışlarını...
güneşi batarken severdi ve bulutları griparmak uçları soğuktusözcükleri pervasızve o kadar küçüktü ki hayalleripaçavralar içinde mutluydu sankibirkaç ağaç ve sararmış yapraklarısaklardı onu herkestenözgürlük uğruna, derdibunu...
Benve kırışık perdeleri odamınikimiz de dalgalanırızikimizin de ciğerleri dumanlıdırzaman zaman yırtarız birbirimiziboğarız bazen renkler içindebirimizin tepkisi suskundurbirimiz saçmalar fikri yettiğincebirimiz çürür kendi halindediğeri ölmeyi beklerBenve...
kışın alıp götürdüğü gölgeler geri gelmişken sararıp dökülmek mi gerekir? içinde korla kaplı bir kalp varken kül olup düşmemek mümkün müdür? yağmur mutluluk...
Evimin arkasında kocaman bir bahçe vardı ve minik çamlar. Baharda sararır, biraz kar yağsa şarkı söylemeye başlarlardı. En çok kışın severdim onları. Yeşilden beyaza dönmeleri,...
güzün sesini duydum bir avuç kuru yapraktameğer yaz ne kadar güzmüş, dedim.yalanın tadını aldım bir avuç kara topraktaihanetin ömrü insan kadarmış, dedim.yok edemediklerimi gördümifade edemediklerimiifade...
bak kıpkırmızı bir şemsiye ve her zerreme işlemiş yağmur usulca akar dakikalar her saniye bir dehşet doğurur. geçmiş...